ലഹരിയിൽ മുങ്ങിയ സിസ്റ്റം
നമ്മുടെ നിയമവ്യവസ്ഥയുടെയും ഭരണകൂട സംവിധാനങ്ങളുടെയും കണ്മുന്നിലൂടെയാണ് ഫാത്തിമ നസ്രിനും ഷഫീഖും കെവിനും, ഒഡീഷയിലെ മയക്കുമരുന്ന് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സൂത്രധാരനായ അലൻ പുന്നൂസിനെപ്പോലെയുള്ള ലഹരിയുടെ വിഷവൃക്ഷങ്ങൾ തഴച്ചുവളരുന്നത്. ഓരോ ദിവസവും ലഹരിക്കെതിരെ നമ്മൾ പ്രതിജ്ഞ എടുക്കുമ്പോഴും, ലഹരിക്ക് അടിമപ്പെട്ടവൻ സ്വന്തം പെറ്റമ്മയുടെ കഴുത്തറുക്കുന്ന ദാരുണ കാഴ്ചയാണ് കണ്ണൂരിൽ കണ്ടത്. എന്നിട്ടും എവിടെയാണ് നമുക്ക് പിഴയ്ക്കുന്നത് എന്ന് കണ്ടെത്താൻ ആർക്കും കഴിയുന്നില്ല. ഇതിന്റെ വേരുകൾ തേടിപ്പോകുന്ന അന്വേഷണങ്ങൾ ലഹരി മാഫിയയുടെ ഉന്നത തട്ടുകളിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ കേസുകൾ അട്ടിമറിക്കപ്പെടുന്നു; മാധ്യമങ്ങൾ ആ വാർത്തകളെ വിസ്മൃതിയിലേക്ക് തള്ളുന്നു. ഉന്നതരുടെ മക്കളും സിനിമാ മേഖലയിലെ പ്രമുഖരും ഈ ലഹരിവലയത്തിൽ സുരക്ഷിതരായിരിക്കുമ്പോൾ, നിയമത്തിന്റെ ഇരകളാകുന്നത് വെറും താഴേക്കിടയിലുള്ള കണ്ണികൾ മാത്രമാണ്.
ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ രണ്ട് സേനകളാണ് കേരള പോലീസും എക്സൈസ് വിഭാഗവും. പക്ഷേ, ആ സേനകളുടെ കഴിവിനെ തളച്ചിടുന്നത് ആരാണ്? ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനം ഭരണം പിടിക്കുമ്പോൾ പ്രതിപക്ഷങ്ങൾ അവരെ ‘ഭരണപക്ഷത്തിന്റെ പോലീസ്’ ആക്കി മുദ്രകുത്തുന്നു. ഭരണം മാറുമ്പോൾ ഇതേ പോലീസ് വീണ്ടും ആക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ രാഷ്ട്രീയ ചെളിവാരി എറിയലിനിടയിൽ, ക്രിമിനലുകളായ ചിലർ സേനയുടെ ആത്മവീര്യം തകർക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇതിനേക്കാൾ ഭീകരമായ മറ്റൊരു വസ്തുതയുണ്ട്—ലഹരി കേസുകളിൽ പ്രതികൾക്ക് അതിവേഗം ജാമ്യം ലഭിക്കുന്ന അവസ്ഥ. ലക്ഷങ്ങളുടെ ലഹരിമരുന്നുമായി പിടിക്കപ്പെടുന്നവർ പോലും നിയമത്തിലെ പഴുതുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പുറത്തിറങ്ങുന്നു. ഈ ‘അതിവേഗ ജാമ്യം’ അവരെ വീണ്ടും അതേ ലഹരി കച്ചവടത്തിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. നിയമത്തിന്റെ കാർക്കശ്യം കടലാസിൽ ഒതുങ്ങുമ്പോൾ, ക്രിമിനലുകൾക്ക് അത് വെറും ഒരു ‘തൊഴിൽപരമായ റിസ്ക്’ മാത്രമായി മാറുന്നു.
സ്കൂളുകൾ മുതൽ യുവജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വരെ എത്രയോ പദ്ധതികൾ ആവിഷ്കരിച്ചു, എന്നിട്ടും സ്വന്തം നാട്ടിലെ പെട്ടിക്കടയിൽ പോലും മാരക ലഹരിവസ്തുക്കൾ സുലഭമാണെങ്കിൽ ഏത് പദ്ധതിയെക്കുറിച്ചാണ് നമ്മൾ അഭിമാനം കൊള്ളുന്നത്? വെറും ഒരു ദിവസത്തെ പ്രാർത്ഥനയോ വർഷം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പ്രഖ്യാപനങ്ങളോ അല്ല നമുക്ക് വേണ്ടത്. സ്വന്തം വീട്ടുപടിക്കൽ മരണത്തിന്റെ വ്യാപാരികൾ വന്നെത്തുമ്പോൾ മൗനം പാലിക്കുന്ന ‘ഭവന പ്രതികരണങ്ങൾ’ അവസാനിപ്പിക്കണം. നമ്മൾ ഇന്ന് പുലർത്തുന്ന ഈ നിസ്സംഗത നാളത്തെ നമ്മുടെ മക്കളുടെ ശവക്കുഴിയാണ് തോണ്ടുന്നത്.
അഴിമതിയുടെ കറപുരളാത്ത കൈകൾക്കും നിർഭയമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും മാത്രമേ ഈ വിപത്തിനെ വേരോടെ പിഴുതെറിയാൻ കഴിയൂ. ഇവിടെ വേണ്ടത് നിർണ്ണായകമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ ശേഷിയുള്ള, രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കോ സ്വാധീനശക്തികൾക്കോ വഴങ്ങാത്ത, ആർജ്ജവമുള്ള ഒരു ടീം വർക്കാണ്. സേനകളെ പിന്നിൽ നിന്ന് വലിക്കാത്ത, കുറ്റവാളികൾക്ക് ജയിൽ മോചനം അസാധ്യമാക്കുന്ന ശക്തമായ നിയമവ്യവസ്ഥയാണ് നാടിന്റെ ആവശ്യം. ഓർക്കുക, ലഹരി ഒരു വ്യക്തിയെയല്ല, ഒരു കുടുംബത്തെയും അതുവഴി ഒരു നാടിനെയുമാണ് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. ഇന്ന് ഇത് അയൽക്കാരന്റെ പ്രശ്നമായിരിക്കാം, പക്ഷേ നാളെ അത് എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും മക്കളുടെ ഭാവിയായി മാറും. നാട് നശിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ എല്ലാവരും അതിന്റെ ഇരകളായിരിക്കും. ഇനിയെങ്കിലും ഉണർന്നില്ലെങ്കിൽ, വരുംതലമുറ നമുക്ക് മാപ്പ് നൽകില്ല.
തകരാത്ത ആത്മധൈര്യത്തോടെ നമുക്ക് ചോദിക്കാം: ഇനിയെത്ര കൊലപാതകങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാലാണ് നമ്മുടെ സിസ്റ്റത്തിന്റെ കണ്ണുതുറക്കുക?
https://whatsapp.com/channel/0029Vb60KPY2Jl8L8Mw4zS13